LA ILLUSION (Le poème)

Pour: Riskaninda Maharani

Le reflet de la face vient de nouveau

À mes yeux, se refléter

S’arrêter dans fond a mon coeur

Déranger la tranquillité de moi

Et gêner mes longues nuits

Encore, le reflet du sourire vient

En ma pensée, apparaître

Bouleverser la défense de mon coeur

Rompre le coeur de moi

Et vivre dans mon rêver

La face que je n’ai jamais vue

Mais il existe

Le sourire que je n’ai jamais regardée

Mais c’est évident

Je veux véritablement faire la espérance

Entre la dizaine des photos

Que j’ai mise ordonnément

Sur la table de ma chambre

Je veux vraiment atteindre le sentiment

Entre un etas de ses oeuvres

Que s’arranger bellement

Comme ma collection

Sera la face évident?

Quand existera le sourire?

Quoique je sache que je ne pourrai jamais être les amoureux

Avec une célébrité briller

Traduit dans français en Dili, Timor Oriental, 16 avril 2011.

DER SCHATTEN (die Poesie)

Von : Riskaninda Maharani

Das Antlitz kommt noch

Das bauet die Schatten in den Augen

Aufhalten in der Basis von meiner Leber

Nehmen meine Ruhig

Und storen meine lange Abende

Noch mal, das Lächeln kommt

Das ist sichbar in meine Idee

Stürzen den Vorrat von  meiner Leber

Zerbrochen meine Leber

Und wohnen in meinem Traum

Das  Antlitz dem ich sehe noch nicht

Aber das existiere

das Lächeln dem ich sehe noch nicht

Aber das ist deutlicht

Ich möchte wirklich die Hoffnung bauen

Zwischen dem Zehner von seinen Fotos

Denen ich mich arrangiere ordentlich

Im Tisch von meinem Zimmer

Ich möchte wirklich das Gefühl heranziehen

Zwischen dem  Haufen von seinen Poesiën

Denen ich anhaufe  nettlich

Gleichsam meine Kollektion

Wird das Antlitz sein existieren?

Wann ist das Lächeln deutlicht?

Obgleich ich weisz, dasz ich möglich die Leben nicht heranzeihen werde

Mit einem Stern der strahlen

Das quellbild: www.googleimage.co.id. 

Wird übersetzt im Deutsch am 17. April 2011.

THE ILLUSION (Poem)

By: Riskaninda Maharani

The shadow of face comes again

Reflecting in my eyes

Stopping  in the bottom of my heart

Bothering my calmness

And disturbing my long nights

The smile comes again

Appearing on my mind

Bringing down the defense of my heart

Breaking my heart

And living in my dream

The face that I never see

But it exists

The smile that I never look at

But it is real

I do want to make a wish

Between his photos

That I have put them tidily

On the table of my room

I do want to reach a feeling

Betweeen a pile of his poems

Piling up tidily

As my collection

                                 

Will the shadow of face be a reality?

When will the smile exist?

Although I know that I can’t make a relationship

With a shining star

Image by: www.googleimage.co.id.

Translated to English in Dili, East Timor, September 2^nd 2010.

TARIAN ILUSI (Sajak)

Oleh: Riskaninda Maharani

Wajah itu datang lagi

Menari-nari di pelupuk mataku

Singgah di dasar hatiku

Mengusik ketenanganku

Dan mencuri malam-malam panjangku

Senyum itu berkelebat lagi

Berseri-seri di dalam anganku

Meruntuhkan  pertahanan hatiku

Mengoyak batinku

Dan bersemayam di dalam mimpiku

Wajah yang tak pernah kulihat

Namun dia ada

Senyum yang tak pernah kupandang

Namun dia nyata

Betapa kuingin merajut asa

Di antara puluhan potretnya

Yang tersusun rapi

Di meja kamarku

Betapa kuingin menjalin rasa

Di antara setumpuk puisinya

Yang berderet rapi

Sebagai koleksiku

Akankah wajah itu menjadi nyata?

Kapankah senyum itu ada?

Walau kutau, takkan mungkin merangkai cinta

Dengan seorang mahadewa

Malang, 14 Februari 2008.

IMAGINASI (Puisi)

Oleh: Riskaninda Maharani

Wajah itu datang balik

Berpusing-pusing di pelupuk mata saya

Singgah di dasar hati saya

Menghabiskan ketenangan saya

Dan mencuri malam-malam panjang saya

Senyum itu berkelebat balik

Tak merungut di dalam angan saya

Meruntuhkan  pertahanan hati saya

Mengoyak batin saya

Dan bersemayam di dalam mimpi saya

Wajah yang tak pernah saya tengok

Namun dia ada

Senyum yang tak pernah saya ternampak

Namun dia nyata

Saya ingin betul merajut asa

Di antara puluhan potretnya

Yang tersusun rapi

Di meja kamar saya

Saya ingin betul menjalin rasa

Di antara setumpuk puisinya

Yang berderet rapi

Sebagai koleksi saya

Akankah wajah itu menjadi nyata?

Kapankah senyum itu ada?

Walau saya tahu, takkan mungkin merangkai cinta

Dengan seorang mahadewa

Sumber gambar: www.googleimage.co.id.

Diterjemahkan di Dili, Timor Leste, 19 April 2011.